Na een intensieve voorbereiding werd vorige week mijnwkprono.be en de Franstalige tegenhanger pronomondial.be gelanceerd. Het werd een instant succes met zo’n 7000 inschrijvingen in amper een week tijd. Dat was enerzijds te danken aan de klassieke kanalen zoals een nieuwsbrief, bannercampagnes en gedrukte advertenties. Maar ook aan een succesvolle Facebook-group en de mogelijkheid voor deelnemers om zelf subcompetities aan te maken en vrienden of collega’s hiervoor uit te nodigen.

Nog tot het einde van het WK kan je zelf ook inschrijven op de WK pronostiek en meedingen naar (onder andere) een VIP-trip naar Real Madrid – Barcelona.

Webcraft stond in voor de uitwerking van het spelconcept, het ontwerp van de website en de technische ontwikkeling. De wedstrijd wordt georganiseerd door Voetbal België en Bwin. Wie wil, kan gratis meespelen op www.clpronostiek.be.

Breng zeker ook eens een bezoekje aan de website van Greet Geypen!

Wat betreft de manier van betalen verschillen de twee: bij Tunz moet je vooraf je rekening vullen – het Proton-systeem zeg maar – terwijl m-banxafe rechtstreeks van je bankrekening afgaat. Tunz richt zich ook op kleinere betalingen (tot 150 euro), m-banxafe gaat van 6 tot 2500 euro.

Tot zover een prachtig verhaal. Ik ben iemand die niet graag met veel cash op zak rondloopt, dus een elektronische betaalmogelijkheid waar je geen bankkaart voor nodig hebt kan wel van pas komen. Een taxi nemen als je platzak bent of een vriend elektronisch betalen behoren nu bijvoorbeeld tot de mogelijkheden.

Mijn grootste struikelblok is de kostprijs van het verhaal. Bij m-banxafe wordt voor elke verrichting aan de klant 25 cent (inclusief btw) en aan de handelaar 49 cent (exclusief btw) aangerekend. Tunz kost per betaling 15 cent voor de klant en 20 cent plus 1 procent aan de handelaar. Dit is nog aanvaardbaar bij relatief grote betalingen, maar voor bedragen van minder dan pakweg 5 euro zijn de kosten buiten proporties.

Een jammere zaak is dat voor microbetalingen op internet. Micropayments liggen al jaren om de hoek te loeren, maar de echte doorbraak blijft uit. Zopas werd bekend dat in 2006 het aantal internetbetalingen in België verdubbeld is tot 2,8 miljoen transacties. De gemiddelde transactieprijs daalde van 120 euro naar 100 euro. Het is dus duidelijk dat mensen bereid zijn om hun geld uit te geven op internet, maar dat dit voorlopig beperkt wordt tot redelijk hoge bedragen. Dus: reizen, boeken, cd’s, elektronica, …

Mijn vermoeden is dat de groei van de interneteconomie momenteel belemmerd wordt door een gebrek aan rendabele mogelijkheden voor kleine betalingen. Ik zeg maar wat: een foto kopen voor 1 euro, een artikel lezen voor 50 cent of toegang tot een webapplicatie voor 2 euro. Bij zulke kleine bedragen verdwijnt gemakkelijk een kwart tot de helft van de bedragen aan kosten.

Het goede voorbeeld wordt gegeven door Paypal. Voor betalingen lager dan 12 dollar bieden zij een aangepaste tariefstructuur. Op een betaling van 1 dollar zijn zo bijvoorbeeld maar 10 dollarcent kosten. Dit blijft naar mijn gevoel te veel, maar het gaat alleszins de goede weg op. Wie doet beter?

Goed een maand geleden is Microsoft ook in het Nederlandse taalgebied begonnen met automatische updates van zijn browsers. Omdat ik niet meteen cijfers vond voor België, ben ik even in de statistieken gedoken van enkele websites die in mijn Google Analytics rondzwerven, wat betreft de verdeling van IE-gebruikers. Het gaat om sites met een algemeen, niet uitgesproken technisch publiek. De cijfers van alle sites zijn zonder meer samengeteld, en het gaat alles samen om 500 tot 1500 unieke bezoekers per dag. Dus ja, de wetenschappelijke waarde van dit onderzoekje benadert het vriespunt.

(klik voor een grotere versie)

Voor alle duidelijkheid: omdat ik ervan uitga dat gebruikers van Firefox, Safari, Opera en andere niet beïnvloed worden door IE7, gaat deze grafiek enkel over het verloop van IE6 en lager naar IE7.

Uit de grafiek blijkt dat IE5 en lager al langer zo goed als verdwenen waren (niet meer dan 1%). De verhouding IE6-IE7 was met nieuwjaar nog 9 tegen 1, vandaag is het 7 tegen 3. Ik heb wel de indruk dat na een vlotte start, de laatste week geen vooruitgang meer geboekt werd.

Nog dit: enkel gebruikers van Windows XP en Windows Vista kunnen IE7 installeren. Mijn webstats leren dat ongeveer 10% van de IE-adepten een lagere versie van Windows (of IE voor Mac) gebruikt.

Kan iemand deze cijfers bevestigen met eigen statistieken? Hou wel rekening met het doelpubliek van je site; op deze site bijvoorbeeld, die meer ‘internetbewuste’ bezoekers trekt, heeft IE7 al lang het voordeel op IE6, maar beide moeten het duidelijk afleggen tegen Firefox.

Tot slot waag ik me hier aan een pronostiekje, geheel op buikgevoel:

• Op 1 maart: 60%-40% (IE6-IE7)
• Op 1 mei: 50%-50%
• Op 31 december: 20%-80%

Maar het mag natuurlijk altijd sneller…

Dat hij er goed moet uitzien, dat wist je natuurlijk al. Je site moet jezelf of je bedrijf een professionele uitstraling geven. En dus vermijd je liefst enkele grote webflaters die je hele reputatie die je in de echte wereld hebt opgebouwd, kunnen onderuit halen.

Goede kwaliteit is cruciaal voor websites die een professionele bezigheid in de kijker moeten plaatsen. Hieronder 10 fouten die je dus niet wilt maken, allemaal gebaseerd op waargebeurde feiten.

1. Untitled Document. Sommige opmaakprogramma’s geven standaard deze welluidende titel aan al je pagina’s. Deze titel verschijnt dus ook bovenaan in het browservenster, in de tabbladen en in de resultaten van alle grote zoekmachines. Als je toch deze programma’s wilt gebruiken, verander de titel dan op zijn minst in iets relevants. Met een beetje geluk stuurt Google je als dank wat extra bezoekers: in het algemeen moedigen zoekmachines datgene aan wat goed is voor de gebruiker.
2. Punt tk. Dankzij een eilandengroep in de Stille Oceaan kan iedereen een gratis .tk-domeinnaam nemen. Talloze gelijkaardige sites geven gratis domeinnamen en/of webruimte. Leuk voor die moppensite die je altijd al wilde maken, maar toch maar beter niet voor je bedrijf. Het schreeuwt: kwaliteit is niet belangrijk voor mij, als het maar goedkoop is. Bovendien zorgt een reclamebanner en een doorverwijspagina voor onnodige wrevel bij sommige bezoekers. Dat je een gerenommeerde fotograaf bent, Guy Kokken, is allicht niet dankzij je website.
3. Tellers. “Kijk, al 436 bezoekers sinds 19 maart 2003!” Als ik een bezoekersteller zie, denk ik in negen van de tien gevallen: weinig. En in het andere geval geloof ik het niet. Als je het bezoekersaantal van je website nodig hebt om je geloofwaardigheid te versterken, dan klopt er iets niet.
4. Browser/platform. “Sorry, je hebt Netscape 4 of Internet Explorer 5 nodig om deze site te bezoeken.” En dus stuur je die domme potentiële klant die zonodig Safari wil draaien op een Mac maar naar de concurrentie. In de moderne webontwikkeling is er geen enkele zinnige reden om bezoekers uit te sluiten omwille van de browser die ze gebruiken.
5. Geen contactgegevens. Aangezien je website wellicht een middel en geen doel is, wil je van je bezoekers klanten maken. Bied ze dus de mogelijkheid aan om met je in contact te komen. En doe dat op de juiste manier.
6. E-mailadres. Ook al te lezen op bovenstaande link: als je een leuke .be of .com domeinnaam hebt, gebruik dit dan ook in je e-mailadres. Dus liever pakweg sonja@knappekappers.be dan knappekappers@hotmail.com.
7. Vaagheid. Maak duidelijk wat je doet. Te veel bedrijven lijken er alles aan te doen om het zo obscuur mogelijk te maken waar ze voor staan. Internetgebruikers nemen maar een handvol seconden de tijd om uit te maken of een webpagina voor hen nuttig is of niet. Geef mogelijke klanten kort en duidelijk de informatie die ze zoeken.
8. Slordigheden. Een dode link. De layout die niet overal gelijk is. Een handvol schrijffouten. Iedereen maakt wel eens een foutje, maar het is een kwestie van respect voor je bezoekers om zulke slordigheden tot een minimum te beperken.
9. Advertenties. Je moet het zien om te geloven, maar op sommige websites van bedrijven staan Google Adsense reclames of andere reclamebanners. Uiteraard is reclame op bepaalde sites een manier om inkomsten te genereren – soms is het gewoon het hele businessmodel van een website. Maar welk signaal ontvang ik als ik een reclameblok zie op een echte bedrijfswebsite? Dit zegt: de inkomsten uit onze eigen producten of diensten vallen tegen, met de verkoop van wat advertentieruimte kunnen we de schade misschien beperken. Fout: het doel van een bedrijfswebsite moet voornamelijk zijn om het eigen bedrijf in de kijker te zetten.
10. Oud nieuws. Zorg voor regelmatige updates, zeker als je hier en daar een datum vermeldt. Niets zo’n afknapper als “Kom naar onze opendeurdag op 25 april 2005″ of “Deze site werd laatst bijgewerkt op 10 november 2002″.

Na meer dan een decennium mainstream internet hebben zich op het web ongeschreven regels gevormd over hoe sites gestructureerd worden. Omdat de meeste sites zich daaraan houden, en de meeste internetgebruikers dit gewend zijn, is het een goede zaak dat ook jouw website deze regels volgt – of je het er nu mee eens bent of niet. Jakob Nielsen heeft gelijk als hij zegt: bezoekers van je site brengen het grootste deel van hun tijd door op andere websites. Geef hen dus wat ze kennen, en verwacht niet dat ze speciaal voor jouw site nieuwe regels gaan leren.

Hier zijn enkele regels die ik zie:

• Navigatie: een navigatiemenu staat ofwel links, ofwel bovenaan. Niet rechts, niet onderaan. (En met een gul gebaar geef ik mezelf op dit punt het voordeel van de twijfel)
• Iconen en speciale tekens: een winkelwagentje in een webwinkel dient om een item toe te voegen aan je lijst alvorens af te rekenen. Het RSS-icoon is synoniem voor abonneren op inhoud van een site. De tekens » en « betekenen doorgaans ‘verder’ en ‘terug’.
• Hyperlinks: deze zijn onderlijnd, en veranderden eventueel van uitzicht als je er met de muis over beweegt. Bezochte links krijgen een andere kleur (hier pleit ik schuldig!). Sommigen gaan zo ver om te zeggen dat links altijd blauw moeten zijn, en paars indien bezocht.
• Formulieren: Een gekleurd invulveld zonder rand errond is misschien hip, maar niet erg bruikbaar. De naam van het veld moet links van het invulveld staan – boven, onder of rechts maakt het zeer moeilijk. Een formulier zonder bijkomende opmaak (dus zoals de browser het standaard toont) is visueel niet erg aantrekkelijk, maar dit is waarschijnlijk wel de meest gebruiksvriendelijke weergave.
• Scrollbars: soms – en dan kijk ik naar jou, Flash – moet je al heel goed kijken om te beseffen dat twee vreemde tekentjes dienen om doorheen een mini-kadertje te scrollen. De gebruiker kent de schuifbalken van het besturingssysteem het best, gebruik die dus of boots ze zo goed mogelijk na als dat niet mogelijk is.

Kan je de regels dan nooit breken? Natuurlijk wel, op voorwaarde dat je weet waarom, en dat je de betekenis of bedoeling op andere manieren voldoende duidelijk maakt. Maar mijn vuistregel is: doe maar gewoon, dat is (voor de bezoeker) al moeilijk genoeg.

Ken je nog terugkerende patronen op het web? Of moeten we ons hier niet druk om maken? Laat het weten!